بلایای طبیعی و تأثیرات آن بر محیط زیست

تاريخ : ۱۳۸٧/٦/٢٧ ساعت: ٩:۱٧ ‎ق.ظ

سالها پیش بشر نمی دانست و یا نمی توانست چگونه با بلایای طبیعی مقابله کند و به ناچار به مرگ و ویرانی تن می داد. اما بشر امروز تلاش می کند تا با تسلط به علوم جدید راه مقابله اصولی با بلایای طبیعی را یافته و خود را از مرگ و ویرانی برهاند. اگرچه تاکنون نتوانسته به موفقیتی حتمی دست یابد اما به نتایج رضایت بخشی نیز دست یافته است. بلایای طبیعی نه در زمان یا کشوری خاص که در سراسر جهان و در هر موقع از سال بروز کرده و کشور ما ایران نیز از این امر مستثنی نیست. در این بحث به بررسی وضعیت کشورمان به عنوان یکی از کشورهای در معرض خطر می پردازیم


گزارش جهانی برنامه عمران ملل متحد در مورد خطرات بلایای طبیعی

ترجمه: مهتاب صفرزاده خسروشاهی

 

رتبه نخست قربانیان زلزله

سالها پیش بشر نمی دانست و یا نمی توانست چگونه با بلایای طبیعی مقابله کند و به ناچار به مرگ و ویرانی تن می داد. اما بشر امروز تلاش می کند تا با تسلط به علوم جدید راه مقابله اصولی با بلایای طبیعی را یافته و خود را از مرگ و ویرانی برهاند. اگرچه تاکنون نتوانسته به موفقیتی حتمی دست یابد اما به نتایج رضایت بخشی نیز دست یافته است. بلایای طبیعی نه در زمان یا کشوری خاص که در سراسر جهان و در هر موقع از سال بروز کرده و کشور ما  نیز از این امر مستثنی نیست. در این بحث به بررسی وضعیت کشورمان به عنوان یکی از کشورهای در معرض خطر می پردازیم.

الف- زمین لرزه

نزدیک به ۱۳۰ میلیون نفر در ۱۵ کشور جهان هر ساله در معرض خطر زمین لرزه قرار داشته و وقوع زمین لرزه جان آنها را تهدید می کند. برطبق آمار UNDP در فاصله زمانی سال های ۲۰۰۰ تا ،۱۹۸۰ ۱۵۸ هزار و ۵۵۱ نفر در سراسر جهان در اثر وقوع زلزله جان باختند.

جمهوری اسلامی ایران با رقمی معادل ۴۷ هزار و ۲۶۷ نفر قربانی بالاترین میزان مرگ و میر ناشی از وقوع زمین لرزه را به خود اختصاص داده و در رتبه اول جهان از نظر تعداد قربانیان ناشی از زلزله قرار دارد.

پس از کشور ما ژاپن، اندونزی، ترکیه، هند، افغانستان و فیلیپین در بین کشورهای آسیایی، مکزیک، شیلی و آمریکا در قاره آمریکا، وانادو، گوام و گینه نو از جزایر کوچک و نیکاراگوئه و گواتمالا از آمریکای مرکزی در لیست پرخطرترین کشورها از جهت وقوع زمین لرزه قرار دارند.

به عقیده کارشناسان دلیل اصلی بروز مرگ و میر بالا در این کشورها گذشته از قرارگرفتن این کشورها در خط زلزله، رشد شدید و بی ضابطه جمعیت شهرنشین و تحولات فیزیکی و ساختاری ناشی از این رشد جمعیت در شهرها است. این دو عامل مهمترین عوامل در جهت به بار آمدن فجایع مرگبار انسانی در اثر وقوع زمین لرزه است.

در طی دهه اخیر رشد جمعیت و تمرکز آن در شهرها به معضلی بزرگ در بسیاری از کشورها به خصوص کشورهای آفریقایی، آسیایی، آمریکای لاتین و منطقه کارائیب تبدیل شده است و پیش بینی می شود با این روند تا سال ۲۰۰۷ بیش از نیمی از جمعیت جهان به شهرها هجوم آورده و زندگی شهرنشینی را انتخاب کنند.

برطبق آمار UNDP جمعیت ۱۰۰ شهر بزرگ جهان از ۲/۱ میلیون نفر در سال ۱۹۵۰ به ۱/۵ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ رسیده است و این در حالی است که همگام با رشد جمعیت شهرنشین تحولی چشمگیر در زمینه تأمین نیازهای آنها نشده است.

مسئله رشد جمعیت شهرنشین در شهرهای کوچک وضعیتی به مراتب وخیم تر ایجاد کرده است به طوری که با وقوع حوادثی چون زمین لرزه، سیل و... فجایعی شبیه به آنچه شاهد آن هستیم اتفاق می افتد. (جدول ۱)

ب- سیل

براساس آمار UNDP نزدیک به ۱۹۶ میلیون نفر در بیش از ۹۰ کشور جهان در معرض خطر وقوع سیل قرار دارند. در بین سال های ۲۰۰۰ تا ۱۹۸۰ میلادی، ۱۷۰ هزار و ۱۰ نفر به دلیل وقوع سیل جان باختند.

به عقیده کارشناسان دلیل اصلی تلفات ناشی از سیل بی اطلاعی از زمان دقیق وقوع سیل به دلیل نامشخص بودن زمان طغیان رودخانه ها و نزولات آسمانی است. از سوی دیگر بسیاری از سیل های مرگ بار اکثراً در شهرهای پرجمعیت و نزدیک به رودخانه ها و در نقاطی که خاک توان جذب آن را ندارد بروز می کنند و از این رو تعداد قربانیان آن بی شمار است.

در میان کشورهای جهان جنوب آسیا و در بین کشورهای این منطقه هند، بنگلادش، پاکستان و چین بیشترین تلفات ناشی از سیل را به خود اختصاص داده اند. پس از این کشورها مناطق کوهستانی و کم جمعیت تر نظیر بوتان، اکوادور و نپال و در نهایت مناطقی از آمریکای مرکزی در معرض خطر وقوع سیل قرار دارند.

کشور ما ایران نیز پس از میانمار و قبل از افغانستان در رده هفتم کشورهای در معرض خطر وقوع سیل قرار دارند. در کشور ما ایران اگرچه خشکسالی سالهای ۲۰۰۰ تا ۱۹۹۹ خسارات جبران ناپذیری را ایجاد کرد اما در سال های پایانی این دوره سخت یعنی در زمستان سال های ۱۹۹۹ تا ۱۹۹۸ نزولات شدید آسمانی نه تنها خشکسالی را جبران نکرد بلکه ۳۷ درصد از تولید گندم و ۶۳ درصد از تولید جو ایران را نیز از بین برد. (جدول ۲)

ج- خشکسالی

براساس آمار UNDP در فاصله زمانی سال های ۲۰۰۰ تا ۱۹۸۰ میلادی ۲۰ کشور جهان متحمل خسارات فراوان ناشی از خشکسالی شدند که کشور ما ایران نیز یکی از این کشورها است.

کشور ما ایران در بین سال های ۲۰۰۲ تا ۱۹۹۹ میلادی متحمل بیشترین خسارت ناشی از خشکسالی شد. به طوری که در سال ۲۰۰۰ نزدیک به ۷/۱ بیلیون دلار و در سال ،۲۰۰۱ ۶/۲ بیلیون دلار خسارت اقتصادی ناشی از نابودی مزارع به خصوص مزارع گندم بر کشور ما تحمیل شد. این میزان خسارت اقتصادی جدا از خسارات ناشی از سیل، زلزله و... است.

جدا از مسئله اقتصادی و خسارات ناشی از خشکسالی کمبود آب به خصوص آب آشامیدنی سالم باعث بروز بیماری های مختلف به خصوص بیماری های واگیردار شد و بسیاری را به کام مرگ کشاند. در این فاصله زمانی دوسوم از منابع زیرزمینی برداشت و به مصرف مصارف مختلف از قبیل آبیاری زمین های زراعی و آشامیدن شد. فاجعه کمبود آب در ایران زمانی اهمیت ویژه ای می یابد که بدانیم مصرف روزانه آب فقط در تهران رقمی معادل ۲۳۹ لیتر در روز است که این مقدار مصرف در مقایسه با اروپای غربی که رقمی معادل ۱۲۰ لیتر در روز است رقم بالا و قابل توجهی است. از سوی دیگر ۲۵ درصد از آب مصرفی روزانه در تهران مصرف آشامیدنی دارد و کمبود آب بی تردید در شهری مانند تهران و کشوری چون ایران فاجعه ای جبران ناپذیر است و این مسئله جدا از نیاز زمین های زراعی به آب است.

این وضعیت نابه سامان اقتصادی و قحطی ناشی از خشکسالی نه تنها کشور ما بلکه بسیاری از کشورهای آسیایی را در دوره های مختلف تحت تأثیر قرار داده است؛ چرا که اقتصاد بسیاری از کشورهای آسیایی چون کشور ما اقتصاد مبتنی بر کشاورزی است و خشکسالی برای این کشورها فاجعه ای بیش از یک بلای طبیعی محسوب می شود.

 

ضایعات اقتصادی ناشی از بلایای طبیعی

براساس آمار UNDP و مرکز بررسی بلایای طبیعی جهان در سال ،۲۰۰۲ ضایعات اقتصادی ناشی از بلایای طبیعی طی دهه اخیر رشد نامناسبی داشته است. به طوری که متوسط خسارات اقتصادی ناشی از بلایای طبیعی در دهه ۹۰ به شرح زیر است: ۵/۷۵ بیلیون دلار در سال ۱۹۶۰؛ ۴/۱۳۸ بیلیون دلار در سال ۱۹۷۰؛ ۹/۲۱۳ بیلیون دلار- در سال ۱۹۸۰ و ۹/۶۵۹ بیلیون دلار در سال ۱۹۹۰ میلادی.

بر همین اساس میزان خسارت اقتصادی ناشی از بلایای طبیعی در طی ده سال اخیر (۲۰۰۲-۱۹۹۲)، ۳/۷ درصد نسبت به سال ۱۹۶۰ افزایش یافته است که دو سوم از این میزان خسارت در کشورهای پرجمعیت نظیر کشورهای آسیایی بروز کرده است. (نمودار ۴ و۵)

 

مرگ انسان ها شاخصی برای سنجش تأثیر مخرب بلایای طبیعی

در طی دو دهه اخیر بیش از یک و نیم میلیون انسان در اثر وقوع بلایای طبیعی در نقاط مختلف جهان جان خود را از دست داده اند. براساس آمار تعداد قربانیان، هر سال نسبت به سال قبل از آن دو برابر شده است. مرگ و میر انسان ها، شاخص ترین ملاک برای سنجش تأثیر مخرب بلایای طبیعی بر حیات آدمی است. اگرچه قربانی شدن میلیون ها انسان بی گناه خود فاجعه ای اسف بار است اما نمی توان ضررهای اقتصادی و ویرانی های ناشی از بلایای طبیعی را نیز نادیده گرفت. به ازای هر انسان که در اثر وقوع بلایای طبیعی قربانی می شود جان ۳۰۰۰ انسان دیگر در معرض خطر قرار می گیرد.

در بین کشورهای جهان و مناطق بلاخیز جهان منطقه آسیای پاسفیک پرخطرترین منطقه محسوب شده و بیشترین تعداد قربانیان ناشی از بلایای طبیعی مانند زمین لرزه، توفان های فصلی و گرمسیری، سیل، خشکسالی و... از این منطقه گزارش می شود. آفریقا نیز پس از منطقه آسیای پاسفیک در رتبه دوم قرار دارد. علاوه بر این که در این منطقه بروز بیماری های واگیردار مانند ایدز (AIDS) نیز بسیاری را قربانی می کند. (نمودار ۶ و۷و۸و۹)

 

رشد جمعیت شهرنشین عاملی برای تشدید اثرات ناشی از وقوع بلایای طبیعی

رشد جمعیت به خصوص جمعیت شهرنشین، یکی از عوامل مهم در بروز فجایع انسانی در اثر وقوع بلایای طبیعی است. در کشورهای آسیایی، نزدیک به نیمی از جمعیت در شهرها ساکن هستند و تمرکز جمعیت در شهرهای بزرگ به خصوص ۱۰ شهر بزرگ آسیایی بیش از دیگر شهرهای آسیایی دیده می شود. در منطقه آسیا نیز منطقه آسیای پاسفیک بیشترین جمعیت شهرنشین را در خود جا داده است که این خود عامل مهمی در بروز فجایع انسانی ناشی از وقوع بلایای طبیعی است.

اگرچه طرح های مختلفی از سوی سازمان های مختلف به خصوص AUDMP برای کنترل جمعیت و کاهش تمرکز جمعیت شهرنشین به اجرا درآمده است اما هنوز هم مناطقی در آسیا شامل بنگلادش، کامبوج، هند، اندونزی، نپال، سریلانکا و تانزانیا نیاز به برنامه های جدی برای کاهش و کنترل تمرکز جمعیت شهرنشین دارند.

 

آِیا برنامه ریزی توسعه می توانند خطرات بلایا را دربرگیرند؟

بدلیل تعدد کثیر بلایای طبیعی در برخی کشورها روی می دهد، خطرات ناشی از این بلایا باید برای برنامه ریزان توسعه در درجه اول اهمیت قرار بگیرد. این مقوله دو نوع مدیریت خطرات بلایا را از یکدیگر متمایز می کند. «مدیریت آینده نگر خطر بلایا» باید در برنامه ریزی توسعه پایدار گنجانده شود. برنامه ها و پروژه های توسعه باید از نظر نیروی بالقوه آنها برای کاهش یا تشدید آسیب پذیری و خطر مورد بازبینی قرار گیرند. مدیریت جبرانی خطرات بلایا (از قبیل آمادگی و پاسخگویی به بلایا) در کنار برنامه ریزی توسعه قرار دارد و بر بهبود آسیب پذیری فعلی و کاهش خطرات بلایای طبیعی تجمع ناشی از برنامه های توسعه در گذشته متمرکز شده است. سیاست جبرانی برای کاهش خطرات موقت ضروری است ولی سیاست آینده نگر برای کاهش خطر بلایا در میان مدت تا بلند مدت مورد نیاز است.

 

عوامل توسعه و فرآیندهای زمینه ای که خطرات بلایا را شکل می دهند، کدامند؟

تجزیه و تحلیل متغیرهای اقتصادی _ اجتماعی، که در سطح بین المللی قابل دسترسی هستند و آثار ثبت شده حوادث، ارتباط اولیه ای بین شرایط و فرایندهای خاص توسعه با خطر حوادث به وجود آورد. این کار در خصوص خطرات زمین لرزه، توفان های گرمسیری و سیل انجام شد.

 

زمین لرزه: کشورهای دارای نرخ رشد بالای شهری و آنهایی که از نظر فیزیکی بیشتر در معرض زمین لرزه قرار دارند میزان بالای خطر داشتند.

توفان های گرمسیری: کشورهایی که درصد بالای زمین های زراعی دارند و از نظر فیزیکی بیشتر در معرض توفان های گرمسیری قرار داشتند، میزان بالای خطر داشتند.

سیل: کشورهایی که تولید ناخالص داخلی سرانه آنها پائین و تراکم جمعیت محلی کم و از نظر فیزیکی بیشتر در معرض سیل قرار داشتند، میزان بالای خطر داشتند.

این یافته ها از نظر آماری بسیار معنی دار می باشند و اهمیت توسعه شهری و وسایل امرار معاش روستایی را به عنوان زمینه های توسعه که خطرات بلایا را شکل می دهند، نمایان کردند. در نتیجه، تجزیه و تحلیل بیشتری در خصوص این دو عامل توسعه انجام شد.


اگر خطرات بلایا باید مدیریت شوند و کاهش یابند، سیاست ها و برنامه ریزی توسعه در سطح ملی باید تغییر یابند.
برای جمع آوری داده های بالا در سطوح تحت ملی باید بیشتر تلاش شود. این کار به تهیه بانک های داده و شاخص ها کمک می کند که براساس مشاهدات ملی و با عناصر در مقیاس محلی باشند و تجسم الگوهای پیچیده و خطرات محلی را امکان پذیر سازند. برای مثال، انباشتگی خطر با گذشت زمان، در مکان های خاص و هنگامی که وقایع خطرناک فجیع خطرات ثانوی متعدد و فجایع کوچکتر بی شماری را پدید می آورند. این نوع اطلاعات برای گنجاندن ملاحظات خطرات بلایا در سیاست های توسعه در سطح ملی دارای اهمیت هستند. داده های محلی نیز می توانند راه های تعامل خطرات طبیعی و ناشی از فعالیت های انسان (مانند آتش سوزی خانگی) را نمایان می کنند و اجازه می دهند سیاست ها بیشتر اصلاح شوند.

۳- توسعه: تلاش برای کاهش خطر؟

برای بسیاری از مردم جهان، ظاهراً توسعه کارآیی ندارد و نتیجه بخش نیست. تعداد روزافزون و شدت فجایع ناشی از عوامل طبیعی یکی از مظاهر این بحران است.

دو متغیر کلیدی با خطر بلایا در شاخص خطر بلایا مرتبط بودند. توسعه شهری و امرار معاش روستایی در هر یک از آنها، فشار بحرانی دینامیک که خصوصیات آتی این متغیرها را احتمالاً شکل خواهند داد نیز بررسی شدند. برای توسعه شهری، ما جهانی شدن اقتصادی را بررسی کردیم و برای امرار معاش روستایی تغییرات جهانی آب و هوا را مورد بررسی قرار دادیم. به علاوه، تعدادی فشارهای توسعه ای مهم دیگر نیز مانند خشونت و درگیری مسلحانه، تغییر الگوی شیوع بیماری ها (ایدز _ HIV)، حکومت اداری و سرمایه اجتماعی، فاقد پایگاه داده ها با پوشش و کیفیت لازم بودند تا در زمان تکمیل شاخص خطر بلایا گنجانده شوند و بنابراین برای ارائه تجزیه و تحلیل کیفی بهتر ارائه می شوند.

در این دهه، جمعیت با سرعت بسیار بالایی در مناطق روستایی در کشورهای آفریقایی، آسیایی، آمریکای لاتین و کارائیب افزایش خواهد یافت و تا سال ۲۰۰۷ بیش از نیمی از جمعیت جهان شهرنشین خواهد بود.

پیچیدگی مقیاس محض انسان های متمرکز در شهرهای بزرگ شدت خطر و عوامل خطرساز را تشدید می کند، ولی اکثریت جمعیت شهرنشین در شهرهای کوچک و متوسط زندگی می کنند. شهرهای کوچکتر آلودگی کمتری در تغییرات اقلیمی کره زمین ایجاد می کنند ولی خطر آلودگی زیست محیطی در محیط خود را زیاد نشان می دهند. بنابراین، توسعه شهری چالشی واقعی برای برنامه ریزی و توانایی بازار در تأمین نیازهای اولیه است که توسعه را بدون ایجاد خطرات قابل جلوگیری بلایا را میسر می سازد.
توسعه شهری الزاماً نباید به افزایش خطر بلایا بیانجامد و در واقع، اگر به طور صحیح اداره شود، می تواند کمک به کاهش آنها نماید.
عوامل متعددی هستند که در شکل گیری خطر در شهرها نقش دارند. نخست، تاریخ مسئله ای مهم است. برای مثال، در مکان هایی که شهرها در مناطق حادثه خیز ساخته یا گسترش یافته اند امکان داردبنابر ضرورتی تاریخی باشد. دوم، فرآیند توسعه شهری باعث تمرکز جمعیت در شهرهای خطرخیز و نقاط خطرخیز درون شهرها می شود. این مسئله در کلان شهرها و مراکز شهری رو به گسترش متوسط یا کوچک صادق است. هرگاه جمعیت از ظرفیت مقامات شهری یا بخش خصوصی برای تأمین مسکن یا زیرساختارهای بنیادین سریعتر رشد کند، خطر در شهرک های غیررسمی به سرعت انباشته می شود. سوم، در شهرهای دارای جمعیت مهاجر یا موقت، شبکه های اجتماعی و اقتصادی سست هستند. بسیاری از مردم، بخصوص اقلیت ها یا گروه های دارای جایگاه پایین اجتماعی از اجتماع کنار گذارده و از نظر سیاسی حاشیه نشین می شود و در نتیجه به منابع دسترسی پیدا نمی کنند و آسیب پذیری آنها بیشتر می شود. فقیران شهری اغلب مجبور می شوند در مورد خطر تصمیمات مهمی اتخاذ کنند. مثلاً، اگر زندگی در مناطق پرخطر باعث دسترسی به کار در مرکز شهر شود، این گزینه «انتخاب» می شود.

توسعه شهری می تواند الگوی خطر را نیز تغییر دهد. از طریق فرآیند گسترش شهری، شهرها محیط زیست پیرامون خود را تغییر شکل می دهند و خطرات جدیدی بوجود می آورند. توسعه شهری در مناطق آب خیزداری می تواند رژیم های آبی را تغییر دهد و دامنه ها را بی ثبات کند و در نتیجه خطر وقوع سیل و رانش زمین را افزایش دهد.

شهرها، مراکزی هستند که به دلیل اینکه محیط زیست ساخته دست انسان هستند، از نظر فرهنگی ارزشمند هستند و همچنین اگر ساختمان های تاریخی به دلیل بروز حوادث در آنها از بین بروند کیفیت زندگی اجتماعی در آنها تضعیف خواهد شد.
توسعه شهری توانایی این را نیز دارد که خطر حوادث در مقیاس منطقه ای را سریعاً شکل دهد. سرمایه گذاری های عمده در زیرساختارها و کارخانجات تولیدی، توسعه مناطق جدید شهری و کریدورهای تجاری و توسعه شهری بی برنامه مناطق جدید همه نمونه هایی از مشخصه هایی هستند که با آنها توسعه شهری می تواند خطرات در مناطق گسترده تر شکل دهد.

جمع بندی و توصیه ها

این گزارش از ۶ موضوع در حال ظهور در کاهش خطرات حوادث و بلایا حمایت می کند که خلاصه آنها به شرح زیر است که:

۱- اگر ملاحظات خطرات باید در برنامه ریزی توسعه گنجانده شوند و اگر خطرات موجود باید بطور موفقیت آمیزی کاهش یابند، حکومت مداری مناسب اصل بنیادین است. توسعه، از لحاظ آثار آن بر خطر بلایا، باید نظام مند باشد.

شاید بزرگترین چالش برای گنجاندن خطر بلایا در برنامه ریزی توسعه، اراده سیاسی و برابری جغرافیایی است. اینها مشکلاتی هستند که در مدیریت زیست محیطی و ارزیابی آثار زیست محیطی نیز مشترکاً وجود دارند.

مسئولیت خطر بلایایی که در یک محل به دلیل فعالیت مکان دیگری بوجود آمده است. متوجه کیست؟ اگر فنون ارزیابی موجود برای نشان دادن سهم مثبت سرمایه گذاری های کاهش خطر در توسعه ترمیم و اصلاح شوند، توجیه هزینه های کاهش خطر آسان تر خواهد بود.

۲- در نظر گرفتن و ادغام مدیریت خطر در بازسازی و بهبود اوضاع بعد از بلایا، ابزار ارزیابی و تصمیم سازی توسعه و برنامه های پایش که شامل مدیریت خطرها، حوادث و بلایا هستند برای گنجاندن مدیریت خطر بلایا مورد نیاز است. اهمیت بحث ادغام مدیریت خطر بلایا، در دوران بازسازی، افزایش انگیزه بعد از وقوع بلایا است.

۳- مدیریت ادغام یافته و منسجم خطرات اقلیمی: ساختن ظرفیت های لازم برای پرداختن به خطرات بلایای موجود راهی مؤثر برای ایجاد ظرفیت لازم برای رویارویی با خطر تغییرات اقلیمی آتی است.

۴- مدیریت ماهیت چند گونه خطر: خطرات و حوادث طبیعی تنها یکی از چندین تهدیدهای بالقوه ای هستند که متوجه زندگی و وسائل امرار معاش مردم است. اغلب آن دسته از مردم و جوامع که نسبت به حوادث و بلایای طبیعی آسیب پذیرترین قشر هستند، نسبت به سایر منابع خطر و بلایا نیز آسیب پذیر هستند. به نظر بسیاری، راهبردهای امرار معاش فقط به حذف خطرات از منابع حوادث متعدد خلاصه می شوند یعنی منابع اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیست محیطی. راهکار کاهش خطر بلایا باید این نکته را در نظر بگیرد و در پی فرصت های ساخت ظرفیت های عام و همچنین ظرفیت های خاص برای خطر بلایا باشد.

5- مدیریت جبرانی خطرات. علاوه بر اصلاح و بازنگری روابط توسعه و بلا، که این گزارش امید دارد در آن نقشی داشته باشد، خطرات بسیاری اکنون انباشته شده اند و باید برای بهبود آمادگی و واکنش به بلایا اقدام شود.

۶- پرداختن به شکاف موجود در آگاهی از ارزیابی خطرات بلایا، اولین گام به سمت فعالیت جهانی هماهنگ تر و مستحکم تر در خصوص کاهش خطر بلایا، باید درک واضح و روشن از عمق و حدود خطر، آسیب پذیری و تلفات ناشی از بلایا باید باشد.

توصیه های خاص برای این هدف عبارت هستند از:

الف- ارتقای شاخص جهانی خطر و آسیب پذیری که مقایسه بین منطقه ای و بین کشوری بهتر و بیشتری را میسر می سازد.

ب- حمایت از تهیه شاخص خطرات ملی و زیرمنطقه ای به عنوان اطلاعات لازم جهت سیاستگذاران ملی

ج- تهیه سیستم چند جانبه گزارش بلایا

د- حمایت از ارزیابی خطرات مبتنی بر شرایط و اوضاع خاص هر حادثه.

منبع: دفتربرنامه ریزی و تالیف کتب درسی



آخرین نوشته ها
امراض و بیماری های ناشی از آلودگی آب
نقش انرژی ها در آلودگی محیط زیست
اکولوژی انسانی و حفاظت محیط زیست
آلودگی اقیانوسها
آلودگی خاک
باران اسیدی
نابودی جنگلها و تاثیرات آن روی محیط زیست
بلایای طبیعی و تأثیرات آن بر محیط زیست
بارانهای اسیدی(تیزابی) و تاثیرات آن بر محیط زیست
به پرشین بلاگ خوش آمدید
آرشيو وبلاگ
مهر ۸٧
شهریور ۸٧